‘Ut kump goe’
Al bijna 30 jaar Jans manier van werken bij Walkro
Om 3.10 uur gaat de wekker. Terwijl de meeste mensen zich nog een keer omdraaien, staat Jan van der Zanden al naast zijn bed. Opfrissen, boterhammen smeren en om half vier richting Walkro in Venlo. “En dan eerst koffie met de mannen,” zegt hij. Met vier of vijf collega’s elke ochtend weer. Dat ritme houdt hij al bijna dertig jaar vol.
Jan is vrachtwagenchauffeur, maar zijn werkdag bestaat uit veel meer dan rijden alleen. Meedenken met de klant, een reparatieklus tussendoor of nét dat beetje extra doen op locatie: Jan pakt het gewoon op. Hij houdt van het werk, van de mensen en van het gevoel dat alles klopt als hij bij een klant wegrijdt. “Ik ga nog elke dag met plezier.”
De keuze voor de vrachtwagen
Jan groeit op in een groot gezin op de boerderij. Acht kinderen, vader en moeder in het boerenbedrijf. Zijn op een na oudste broer zou het bedrijf overnemen, maar na diens overlijden komt die vraag plots dichtbij. Al snel voelt hij dat het boerenvak meer vraagt dan verantwoordelijkheid alleen. “Boer moet je in hart en nieren zijn,” zegt hij nuchter. “Je moet in een paar seconden aan een dier kunnen zien of er iets mankeert. Dat had ik niet. En dan moet je eerlijk zijn.”
Jan kiest daarom bewust voor de mechanische kant van het vak. Via zijn oom rolt hij de champignonsector in en gaat werken bij De Klein. Daar werkt hij met grondstoffen en loaders en komt in aanraking met het ophalen van paardenmest bij maneges en het vervoer naar composteerderijen. Dat spreekt hem meteen aan. “Paardenmest ophalen, laden en weer door, dat vond ik prachtig werk.” Hij haalt zijn vrachtwagenrijbewijs en gaat als chauffeur aan de slag.
Wanneer De Klein Champignons later wordt overgenomen door Walkro, gaat Jan mee. “Alles behalve de kwekerij werd verkocht. We gingen automatisch over. En eerlijk is eerlijk: we zijn er niet slechter op geworden.”
Picobello
Wie denkt dat Jans werk vooral draait om kilometers maken, heeft het mis. Natuurlijk rijdt hij zijn ritten – soms twee, soms drie per dag – maar het echte plezier zit ergens anders. “Ik word blij van de maneges,” vertelt hij. “Ik kom daar vaak op vaste dagen. Als ze me zien, zijn ze oprecht blij.”
Jan laadt netjes, ruimt alles strak op en laat het erf schoon achter. Geen mest erlangs, geen rommel achterlaten. Dat valt op. “Je kunt laden en je kunt laden,” zegt hij met een glimlach. “Ik doe het picobello.”
De waardering komt vanzelf. Een doos bonbons, iets lekkers in de cabine. “Niet omdat het moet, maar omdat mensen zien dat je je werk goed doet.” Dat voelt goed.
Een chauffeur met boerenverstand
Jan staat bekend als iemand die meedenkt. Als er schade is bij een klant, wordt hij regelmatig gebeld. “Dan zegt Rob: ‘Jan, wil jij even kijken of je dit kunt maken?’” En vaak kan dat ook. Een dakgoot rechtzetten, een putmuur opnieuw metselen. “Ik ben niet alleen vrachtwagenchauffeur,” zegt hij. “Die afwisseling vind ik juist mooi.”
Ook bij het kuilwerk is Jan in zijn element. In de winter rijdt hij hoogwaardige paardenmest naar Duitse boeren, waar het zorgvuldig wordt ingekuild. Folie erop, netjes afwerken. “Dat is echt vakwerk. En ja, het begint zwaarder te worden,” zegt hij eerlijk, “maar trots ben ik wel.”
Samen onderweg
Met zo’n vijfenveertig chauffeurs is Walkro geen klein clubje. Er zijn verschillende standplaatsen, waarvan Jan iedere ochtend vanuit Venlo start. Zijn dag begint steevast met vier à vijf collega’s van de allereerste ploeg. Samen een bak koffie. “Je merkt ’s ochtends om half vier niks van chagrijn,” zegt hij lachend. “Niemand met een ochtendhumeur.”
Laden en lossen gebeurt in Blitterswijk en als er geen collega’s zijn, is het een snelle kop koffie en door voor de volgende rit. “Maar als je elkaar ziet, dan pak je dat momentje,” zegt Jan. “Even samen koffie drinken, dat hoort erbij.”
Onderweg pakt hij soms een half uurtje rust.
“We zitten zó in dat vroege ritme dat ik in mijn vrije week nog steeds rond drie uur wakker word.”
Drievoudig Nederlands kampioen ploegen
Ook buiten het werk zit Jan niet stil. Het liefst is hij met zijn handen bezig, sleutelend aan oude tractoren. Al zo’n vijftien jaar doet hij mee aan ploegwedstrijden met zijn oldtimer-tractor en ploeg uit de jaren veertig. “Zo strak mogelijk ploegen, onder tijdsdruk,” vertelt hij. Het is geen nostalgisch rondje rijden, maar topsport op detailniveau.
Die toewijding levert resultaat op. Jan werd al drie keer Nederlands kampioen en deed mee aan wedstrijden in Engeland en Ierland. Dit jaar staat Denemarken op de planning. “De Engelsen en Ieren zijn écht goed,” zegt hij met respect. “Die ploegen bijna elke week.” Netheid, rust en gevoel voor het vak maken het verschil. Precies zoals in zijn werk bij Walkro. De wedstrijden en het samen bezig zijn met gelijkgestemden geven hem energie.
‘Ut kump goe’
Aan stoppen denkt Jan nog niet. “Nooit echt over nagedacht,” zegt hij. “Het is goed zoals het is.” Hij werkt al bijna dertig jaar bij Walkro, elke dag met plezier en trots op wat hij doet.
Misschien zegt zijn lijfspreuk op de vrachtwagen alles: ‘Ut kump goe’. “Zo sta ik erin,” zegt Jan. “Privé ook.”
Voor zijn zestigste verjaardag kreeg hij een 12-volt koffieapparaat voor in de cabine. “Geen gekke dingen,” zegt hij, “maar wel gewoon goede koffie”.
Iets voor jou?
Werkdag bij Walkro van…
-
John, kwaliteitsbaas
“Je merkt dat mensen hier al lang werken. We lezen en schrijven met elkaar.” -
Marcel, KAM – Manager
“We zoeken nog steeds naar de beste vorm. Het moet duidelijk zijn, maar ook werkbaar en menselijk.”
